معمای اسلامآباد؛ وقتی واشنگتن بازی را به هم میزندلغو سفر جرد کوشنر و استیو ویتکوف به پاکستان، پیام روشنی داشت. ترامپ متوجه شده است که دیپلماسی در خاورمیانۀ امروز، شبیه قراردادهای ملکی نیویورک نیست که با یک «اولتیماتوم» به امضا برسد.ترامپ در میان خبرنگاران در فلوریدا ادعا کرد که پیشنهاد ایران «کافی نبوده» و «کسی در تهران نمیداند چهکسی تصمیمگیر است».
اما این فرافکنی، ریشهی عمیقتری دارد. تحلیلگران ارشد از جمله محمد المصری در گفتگو با الجزیره، تأکید دارند که فهرست ۱۵ مادهای آمریکا (شامل برچیدن کامل تأسیسات هستهای و خلعسلاح منطقهای)، در واقع یک درخواست «تسلیم بیقیدوشرط» است، نه یک پیشنویس مذاکراتی.ایران با رد قطعی مذاکره زیر سایهی «محاصرهی دریایی»، واشنگتن را در یک بنبست لجستیک قرار داده است.
دیپلماسی فعال عراقچی به مسقط و رایزنی با مقامات مصری و ترکیهای، به وضوح نشان داد که ایران، «تعلیق مذاکرات» را نه یک شکست، که بخشی از پروسهی «خستهکردن حریف» میداند. ایران اشتیاقی برای نشستن پای میزی ندارد که پایههای آن روی محاصرهی بنادرش بنا شده باشد.زلزلهی اقتصادی در لندن؛ بومرنگ ترامپ به اروپا اصابت کرددر حالی که ترامپ در تروثسوشال رجز میخوانَد، متحدان او در اروپا در حال شمارش هزینههای این لجاجت هستند. اعتراف بیسابقۀ مقامات ارشد دولت بریتانیا، شوک بزرگی به افکار عمومی غرب وارد کرده است.
گزارشهای شبکههای اسکاینیوز و بیبیسی نشان میدهد که دولت بریتانیا در حال آمادهباش برای بدترین سناریوهای ممکن (کمبود غذا، جهش قیمت انرژی و لغو پروازها) در هشت ماه آینده است. این اظهارات رسمی، خط بطلانی بر ادعای «محاصرهی موفق آمریکا در خلیجفارس» است. واقعیت این است که بستن تنگه هرمز و توقف جریان انرژی، بیش از آنکه ایران را تحت فشار قرار دهد، اقتصادهای مصرفکننده را به لبهی پرتگاه رکود کشانده است. وقتی یک مقام ارشد انگلیسی به صراحت میگوید مردم این کشور تاوان اقدامات دونالد ترامپ در خاورمیانه را خواهند داد، یعنی ائتلاف غربی از درون در حال فروپاشی و نارضایتی است.
لبنان؛ آتشبس یا اشغال پنهان؟در مرزهای زمینی، رژیم صهیونیستی به شدت در تلاش است تا از بنبست سیاسی در اسلامآباد، برای تغییر نقشهی جنوب لبنان استفاده کند. با وجود تمدید آتشبس در واشنگتن، ارتش اسرائیل با بمباران روستاهایی فراتر از «خط زرد» خود و پخش اعلامیههای تهدیدآمیز بر فراز شهر صور، نشان داد که به هیچ توافقی پایبند نیست.
هدف نتانیاهو از این اقدامات، تحریک مقاومت و کشاندن مجدد پای آمریکا به یک درگیری همهجانبه است. اما ایران و متحدانش با حفظ استراتژی «صبر مسلحانه»، بهانهی لازم را برای برهم زدن کامل قواعد بازی به دشمن ندادهاند.ایستگاه پنجاهوهشتم؛ استراتژی تابآوریما اکنون در وضعیتی قرار داریم که اندیشکدهها آن را «مه صلح» مینامند؛ وضعیتی پیچیدهتر و فریبندهتر از «مه جنگ».
کاخ سفید در یک خطای محاسباتی جدید، تصور میکند که با طولانی کردن محاصره، میتواند امتیازات بیشتری بگیرد. اما سفر عراقچی به اسلامآباد و سپس عمان و بعد از آن مسکو، نشاندهندۀ شکلگیری یک جبههی دیپلماتیک شرقی در برابر زیادهخواهیهای غرب است.امروز، جهان نظارهگر آن است که آیا ترامپ از توهم «تسلط بر تمام کارتها» بیدار خواهد شد، یا با پافشاری بر شروط محال، اقتصاد غرب را به یک «زمستان هشتماهه» در میانه تابستان سوق خواهد داد. در این ماراتن، زمان به نفع کسی است که رگهای انرژی جهان را در دست دارد.




نظر شما